Hendrik Willem Gaertman

Fotocompositie Bas van der Wel , Fotograaf Oostvoorne

Häftlingsmarke KW 1312 -  

Gedicht Marinus van den Berg, priester, verpleeghuispastor, spreker op lezingen en symposiums over thema's als afscheid ,                    rouw en verlies en zorg alsmede  schrijver van vele boeken.

Gedicht werd geschreven door Marinus van den Berg , pastor in de palliatieve zorg,  na een tweetal  gesprekken

in 2018 in restaurant  Engels te Rotterdam.

Titel : 
Hendrik Willem Gaertman

 

Je bent geen nummer 

Je bent een mens

Je was mijn vader

Je blijft mijn vader

 

Je moed 

Je durf

Je verzet tegen onrecht

leeft in mijn hart

Je bent geen nummer om te vergeten

Je bent een verhaal om te onthouden

Een verhaal om verder te vertellen

Jouw moed

Jouw durf

Jouw verzet in angstige tijden

Mag niet vergeten worden

Wat toen gebeurde

gebeurt weer

Mensen met moed en durf

met het hart op de goede plaats, brengen hoop.

 

Dit is de Häftlingsmarke die mijn vader moest dragen in het Arbeitserziehungslager ( concentratiekamp ) Augustaschacht in Ohrbeck. Mijn moeder heeft deze Häftlingsmarke na de oorlog ontvangen van Mathijs Osthof , het maatje van mijn vader, die dit met gevaar voor eigen leven uit het kamp heeft kunnen smokkelen. De rest hebben de Nazi's voor de vlucht uit het kamp,  in verband met de komst van de Geallieerden, vernietigd. Mijn moeder bewaarde deze Häftlingsmarke in een zijden zwart hoesje wat zij zelf had gemaakt en vervolgens ging dit in de bruine handtas van mijn moeder met onder andere de laatste brieven van mijn vader. Het kruisbeeld hing vroeger in ons ouderlijk huis aan de Groene Zoom 79 te Rotterdam Zuid.

Jo Zimmerman  ( mijn moeder )

9-9-1904 - 6-2-1953

Zij werd 48 jaar. 

Jo ook wel zus genoemd, overleed   tijdens de watersnood in 1953 aan de gevolgen van een hersenbloeding. Zij verloor tijdens de oorlog haar moeder, haar broer Louis Zimmerman,  haar schoonmoeder en vervolgens haar man en bleef na de oorlog achter met vier kleine kinderen.    Van steun als zodanig was in die tijd geen sprake, een ieder had zo zijn eigen probleem. Een vrijwel onmogelijke opgave.

Trouwfoto  Rotterdam 6.9.1933

Hendrik Willem Gaertman  ( mijn vader )

25-3-1908 - 8-1-1945

                                     Hij werd 36 jaar                                      

Mijn vader overleed op 36 jarige leeftijd onder erbarmelijke omstandigheden in het concentratiekamp Augustaschacht te Ohrbeck, nadat hij was opgepakt tijdens de grote Razzia in Rotterdam op 10 november 1944 en werd vervolgens weggevoerd naar Duitsland.         Vele jaren is Augustaschacht in Ohrbeck verzwegen, maar dit kon natuurlijk geen stand houden.

 Deze foto is gemaakt in 1941

Kinderen Hendrik Willem Gaertman en Jo Zimmerman - van links naar rechts Jan ( overleden) , Mathilde, Henk en Henny ( overleden}.

Vernoemd naar je vader,  Hendrik Willem Gaertman ,  bij het Mahnmal te Ohrbeck

( concentratiekamp  Augustaschacht)   nabij Osnabrück. 

Deze foto is gemaakt door Björn Breedveld uit Georgsmarienhütte

                    

A Tale of“ Struggle and Resistance “.

 


“A Tale of Struggle and Resistance” is een verhaal over strijd en verzet.
Het verhaal draait om moed, opoffering en de kracht van de menselijke
geest. Men volgt diverse karakters die, in het gezicht van onrecht en
onderdrukking , samenkomen om zich te verzetten tegen hun
onderdrukkers. Het boek legt de nadruk op hoe individuen en
gemeenschappen hun krachten bundelen, ondanks de vele uitdagingen die
ze tegenkomen.

 

Het verhaal is opgebouwd uit persoonlijke verhalen en historische
gebeurtenissen die samen een krachtig en inspirerend beeld schetsen van
doorzettingsvermogen en verzet. De hoofdpersonen ervaren diepe verliezen
, maar hun vastberadenheid om voor hun vrijheid te vechten blijft
onaangetast.

 

Phida Wolff en Hendrik Willem Gaertman zijn sleutelfiguren in het boek.
Wolff wordt geprezen om zijn onverschrokken leiderschap en
onvermoeibare inzet voor het verzet.

 

Gaertman, daarintegen , speelt een
cruciale rol in de schaduwen , waar zijn acties misschien niet altijd gezien
worden , maar van onschatbare waarde zijn voor het succes van hun
gezamenlijke inspanningen.

 

Het boek eindigt met een reflectie op de erfenis van verzet en hoe deze
verhalen een blijvende invloed hebben op de generaties die volgen. Het
benadrukt het belang van herinneren en eren van de stille helden die hun
leven hebben gegeven voor vrijheid en gerechtigheid.